تعرفه: وقتی از راه اندازی کسب و کار صحبت می‌کنیم، دو سوال کلیدی پیش روی‌مان قرار می‌گیرد:

(۱) آیا من ویژگی‌های یک کارآفرین را دارم؟

(۲) اگر این ویژگی‌ها را دارم، چه زمانی برای شروع کارآفرینی و راه اندازی کسب و کار خودم مناسب است؟

درباره‌ی زمان مناسب برای راه اندازی کسب و کار اختلاف‌نظرهای بسیاری وجود دارد. بعضی معتقدند که باید بسیار زود شروع کنید و هر یک روز که این کار را عقب بیندازید، بر حسرت آینده‌ی شما هم افزوده خواهد شد.

این افراد معمولاً کارآفرین‌های آمریکایی و به‌طور خاص، کارآفرین‌های مشهور سیلیکون‌ولی را مثال می‌زنند که با رها کردن درس و دانشگاه، به سراغ راه‌اندازی کسب و کار خود رفته‌اند.

در مقابل، عده‌ی دیگری معتقدند که تا چند سال کارمندی نکرده باشید، نمی‌توانید کارآفرین خوبی باشید. این افراد هم، مثال‌های خودشان را دارند و معمولاً گروهی از کارآفرینان ایرانی را مثال می‌زنند که سال‌ها با کارمندی و حتی کارگری گذرانده‌اند و سپس به سراغ راه انداختن کسب و کار خود رفته‌اند.

در این میان، به‌نظر می‌رسد که پاسخ این پرسش، برای همه یکسان نیست. یعنی نباید به شکل عمومی و مطلق به آن پاسخ داد و درباره‌ی این موضوع، حکم صادر کرد.

چه بسا پاسخ این سوال برای دو نفر که هم‌سن و سال هستند و کسب‌و‌کار مشابهی را هم در ذهن دارند، متفاوت باشد و باید به یک نفر توصیه کنیم که بشتابد و به دیگری بگوییم که فعلاً دست نگه دارد.

شاید باید بیشتر صبر کنید…

مهم‌ترین دستاورد صبر کردن این است که می‌تواند به تجمیع منابع کمک کند. باید با خودتان فکر کنید و ببینید چقدر برایتان می‌ارزد که بیشتر صبر کنید تا منابع بیشتری را انباشته کنید. اجازه بدهید برخی از این منابع را بررسی کنیم:

منابع مالی:

هر نوع فعالیت کارآفرینانه به پول و منابع مالی نیاز دارد. درست است که در نهایت، بخشی از این منابع از طریق وام‌ گرفتن یا جذب سرمایه‌ی سرمایه‌گذاران تأمین می‌شود، اما به هر حال باید «چیزی» وجود داشته باشد تا بتوان برای جذب سرمایه اقدام کرد.

به همین علت، یکی از سوال‌هایی که باید در ابتدای مسیر کارآفرینی از خودتان بپرسید این است که: آیا منابع مالی من برای شروع کسب و کار و اداره‌ی چند ماه اول آن کافی است؟

اگر با عقب انداختن راه‌اندازی کسب‌و‌کار (در حد چند ماه یا شاید یکی دو سال) می‌توانید آورده‌ی نقدی بیشتری داشته باشید، شاید بهتر است این گزینه را مد نظر قرار دهید.

البته استثنا همیشه وجود دارد. مثلاً ممکن است فردی را بشناسید که به شما بگوید حاضر است از نقطه‌ی صفر با شما شریک شود و کل آورده را تأمین کند. در این صورت احتمالاً انباشت منابع مالی برایتان کم‌اهمیت‌تر خواهد شد.

اما باز هم باید به‌خاطر بسپارید که وقتی کسی با دست خالی و فقط یک ایده وارد شراکت می‌شود، قدرت چانه‌زنی‌اش در تمام طول مسیر، تحت تأثیر قرار خواهد گرفت.

0 پاسخ

پاسخ دهید

میخواهید به بحث بپیوندید؟
مشارکت رایگان.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *