نقش مطبوعات در شکل گیری افکار عمومی (بخش دوم)

در بخش نخست این نوشتار با عنوان نقش مطبوعات در شکل گیری افکار عمومی ، در خصوص اولویت اول مطبوعات در میان وسایل ارتباط جمعی به دلیل در دسترس بودن و ماندگاری آن همچنین رسالت و وظایف آن در جامعه مطالبی ارائه شد. در این بخش نقش های مختلفی که مطبوعات برعهده دارد مورد بررسی قرار می گیرد.

نقش های گوناگون مطبوعات

در زمینه نقش های گوناگون مطبوعات می‏ توان گفت که:

– از آنجا که مطبوعات افق ها را وسیع می ‏سازند، دیدگاه ها و جهان‏ نگری ها را وسعت می‏ بخشند، استعدادها را شکوفا می‏ نمایند، مردم را سرگرم می‏ کنند، فزون‏ خواهی را در میان مردم رواج می ‏دهند، بنابراین همکاری و مشارکت را در بین مردم ایجاد می‏ کنند.

– چون‏ که مطبوعات به مردم کشورهای مختلف بویژه مردم کشورهای در حال رشد کمک می‏ کنند تا با طرز زندگی مردم سایر نقاط دنیا آشنا شوند و به زندگی خود با دید و برداشتی عمیق و نو بنگرند و در آنان حس مقایسه و کنجکاوی به‏ وجود آید، در نتیجه موجب بروز تغییر و تحولاتی در میان جوامع می‏ شوند.

– از طریق مطبوعات می‏ توان یک نوع همدردی و همفکری و یکسانی و یکدلی در میان مردم جهان به‏ وجود آورد، به‏ عنوان مثال انتشار خبر وقوع جنگ، طوفان، سیل و زلزله در یک نقطه از دنیا، مسافرت فلان شخصیت سیاسی و دیگر تغییرات و تحولات ملّی و جهانی و اختراعات و اکتشافات جدید، در مطبوعات، افکار خوانندگان را به هم نزدیک می‏ کند و در نتیجه همدردی و مساعدت در میان مردم جهان یا یک قاره و منطقه جغرافیایی وسیع را بدون آنکه با هم ارتباط رودررو و شفاهی داشته باشند، به‏ وجود می‏ آورد.

– مطبوعات با این که در آن واحد به گروه های متعدد مردم با نگرش ها و طرزتلقی های گوناگون می‏ رسند به هر حال تأثیرشان در اذهان مخاطبان یعنی مردم انکارناپذیر است و این به واسطه تأثیر پی ‏درپی و مداوم آنهاست که مجال تفکر و اندیشه بیشتر را باقی می‏ گذارند و طبیعتاً اثر و نقش مهم و مؤثر و دگرگون ‏ساز دارند.

– مطبوعات درایجاد ارزش های جدید نقش و اهمیت بسزا دارند و گاهی نفی‏ کننده ارزش های قدیمی هستند که این مسأله بستگی به عوامل و عناصر بسیار مثل میزان پایبندی به اعتقادات، آداب و رسوم و سنن در بین مردم و شرایط و اوضاع و احوال و موقعیت اجتماعی و به ‏طور کلی فرهنگ قومی و ملّی دارد.

– مطبوعات در مواردی می‏ توانند نقش آگاه ‏کننده برای سیاست مداران از چگونگی وضعیت افکار عمومی یک کشور داشته باشند. روزنامه‏ ها و مجله‏ ها، خواست ها و آرزوها و نیازهای مردم را چاپ می‏ کنند و با مقاله‏ ها و مطالب خود باعث می‏ شوند که فی‏ المثل نامزدهای انتخاباتی از چگونگی عقاید عمومی باخبر گردند و سیاست های خویش را بر پایه خواست ها و نظرات مردم بنیان گذارند. از سوی دیگر خوانندگان می‏ توانند در صفحه‏ ها و ستون های مخصوصی که برای چاپ نامه‏ ها و نظرهای آنان درنظر گرفته شده ‏اند (و همیشه در میان خوانندگان با استقبال زیاد روبه‏ رو هستند)، عقاید و نظرات خویش را ابراز کنند و حتی شکایت ها، انتقادها و پیشنهادهای خود را مطرح کنند، به‏ طوری که در برخی از موارد، مسؤولان و مدیران را در مورد مسأله‏ ای خاص زیر سؤال ببرند و با انعکاس فکر خود در مطبوعات و پیگیری آن، مسائل و مشکلات مهمی را که دیگران نیز با آنها دست به گریبان هستند مورد توجه قرار دهند.

– مجله‏ های خبری و اقتصادی و اجتماعی هفتگی و ماهانه نیز نقش بسیار مهمی در تشکیل افکار عمومی دارند زیرا که ارتباط بین توده مردم و رهبران سیاسی و همچنین خبرگان اقتصادی جامعه را فراهم می ‏سازند و به دلیل آنکه فرصت کافی برای نوشتن مقاله‏ ها و تفسیرهای خود دارند معمولاً بحث های دقیق و عمیق و گسترده ‏ای درباره مسائل اجتماع مطرح می‏ کنند و همچنین از طریق چاپ گزارش های گوناگون و نقدها و تفسیرهای مختلف، بحث های به اصطلاح داغ را در محافل و مجامع ایجاد می ‏کنند و در نهایت افکار عمومی را به سوی خود جلب می‏ نمایند.

– مؤسسات آمارگیری و سنجش افکار نیز که با تحقیقات وسیع و دقیق خود از افکار عمومی باخبر می‏ گردند، در بیشتر موارد از طریق وسایل ارتباط جمعی و از همه مهم تر و در مواردی گسترده ‏تر و افزون تر از مطبوعات، به این امر دست پیدا می‏ کنند و نتایج به‏ دست آمده را در اختیار دولت مردان و تصمیم‏ گیرندگان و مسؤولان اجرایی جامعه می ‏گذارند تا براساس آنها (افکار عمومی)، تغییر در تصمیمات و اتخاذ خط مشی‏ های جدید را دنبال کنند.

– وقتی‏ که وضع نامطلوب و یا یک کار غیرقانونی و خلاف از طریق مطبوعات برملا و افشا می‏ شود، افکار عمومی علیه آن تهییج می‏ گردد و خواهان رسیدگی و پیگیری آن مورد و وضع خاص می‏ شود و چون‏ که مطبوعات بازار انعکاس افکار سیاسی هستند، از طریق آنها عملکردها و خط مشی‏ ها و هدف های دولت ها در معرض قضاوت و ارزیابی مردم قرار می‏ گیرد و مفسران، موافقان، مخالفان و همچنین توده مردم، هریک به زعم و سهم خود، به اظهارنظر می‏ پردازند و از جمع‏ بندی و یا تضارب افکار، یک نظر کلی و واحد حاصل می‏ شود و حتی گاهی می‏ بینیم که مطالبی که روزنامه‏ن گاران از وقایع نقل می‏ کنند و یا به ریشه‏ یابی مسأله ‏ای می‏ پردازند، در اماکن عمومی و یا تریبون های مختلف و باشگاه ها و کلاس های درس نیز مردم به بحث درباره آن موضوع می‏ پردازند.

– وقتی‏ که یک مقام عالی رتبه دولتی می‏ خواهد از افکار عمومی در مورد یک فکر یا یک موضوع آگاه شود و آن را دریافت کند، معمولاً آن عقیده را از طریق مطبوعات در معرض قضاوت عامه قرار می‏ دهد و یا این که مصاحبه‏ هایی با خبرنگاران مطبوعات و دیگر وسایل ارتباط جمعی برگزار می‏ کند و به این صورت از واکنش مثبت و یا منفی مردم مطلع می‏ گردد. براثر این کار روزنامه ‏نگاران و مفسران نکات اصلی مصاحبه یا نوشته و گفته وی را انتخاب می‏ کنند و در مورد آن به بحث و شرح و تفصیل و تنقید می ‏پردازند و بزودی مردم از چگونگی اجرای آن عقیده یا تصمیم مطلع می‏ گردند و نظرات خود را نسبت به آن ابراز می ‏نمایند. اگر این نقشه، مخالفان زیاد در مقابل خویش داشته باشد، بزودی بر اثر فشار گروه های مخالف از میان می‏ رود و اگر تعداد موافقان بیشتر باشد به مرحله اجرا در می‏ آید و در حقیقت پس از بازخورد افکار عمومی، تجلّی خود را باز می‏ یابد.

– از طریق مطبوعات، افکار عمومی تحت تأثیر تبلیغات قرار می‏ گیرد و در مواردی، یک قالب فکری از پیش تعیین ‏شده به ‏وجود می‏ آید که همواره و به‏ طور مستمر مورد توجه مؤسسات تجاری و بازرگانی و جمعیت های سیاسی و احزاب و جناح هاست. البته این نکته را هم باید اضافه کرد که در بعضی از موارد تبلیغات نمی‏ تواند در یک جامعه فهیم و دارای معیارها و اصول منطقی و ریشه‏ دار اثرگذار باشد.

مطبوعات، مخدر یا محرک افکار عمومی

مطبوعات می ‏توانند از یک طرف ناشر افکار مردم و از سوی دیگر راهنمای همان افکار باشند و خود را نماینده مردم نیز بدانند. مطبوعات می‏ توانند شورشگران را آرام سازند یا مردم را تحریک کنند، سیاست دولت ها را تغییر دهند و تاریخ ملّت ها را رنگی دیگر ببخشند.

مطبوعات قهرمانان سیاسی و اجتماعی می‏ سازند و از بین می ‏برند، موارد اشتباه، ارتشاء، غفلت و انحراف را برملا می‏ سازند و نیز قادرند بسیاری از جنایت ها و خرابکاری ها را بپوشانند و توجه مردم را از آنها منحرف سازند.

مطبوعات در مواردی می ‏توانند به‏ طور دائم به پخش پیام بپردازند و عکس‏ العمل های خوانندگان را یکسان سازند. این امر دلیلی بر قدرت و نفوذ مطبوعات است. دلیل روشن دیگری که می‏ توان ذکر کرد پول و سرمایه‏ ای است که صاحبان آگهی ها، سیاستمداران و گروه های مختلف اجتماع در مقابل خدمات تبلیغاتی مطبوعات، به آنها می ‏پردازند.

تسلط وسایل ارتباط جمعی و بویژه مطبوعات بر افکار عمومی واقعیتی است انکارناپذیر و مشخصاً در دنیای سرمایه‏ داری امروز، مطبوعات بتدریج ارزش و موقعیت اوّلیه خود را از دست داده  ‏اند. این ابزار که پس از انقلاب کبیر فرانسه بزرگترین سلاح مبارزه در راه کسب آزادی و عدالت خواهی محسوب می‏ شد و به‏ عنوان مظهر و نماد دموکراسی و برابری و وحدت ملّی از اروپای غربی به سایر نقاط جهان نفوذ کرد، اکنون پس از گذشت بیش از دو قرن تا حدودی نقش خلاق و سازنده و اغلب ارزش های سازنده خود را به‏ عنوان پیشاهنگ مبارزات انقلابی و مردمی گم کرده است و در بسیاری از موارد به‏ صورت وسیله ‏ای برای انحراف و تحریف افکار عمومی درآمده است که عده‏ای به‏ وسیله آنها می‏ کوشند تا آزادی عقیده را از بین ببرند و مردم را به‏ صورت ماشینی هرچه بهتر برای مصرف بیشتر بدون هیچ ویژگی انسانی و اخلاقی درآورند.

در مورد نقش مطبوعات در تحولات سیاسی و رشد افکار عمومی می ‏توان به نقش روزنامه ‏های برون مرزی برای ایرانیان اشاره کرد که در بیداری و تنویر افکار عمومی مردم کشورمان در زمان قاجار و پس از آن بسیار مؤثر و کارساز بوده است.

گاهی مطبوعات نقش یک ارگان و تریبون را برای احزاب و جمعیت های سیاسی و گروه های فشار و ذی‏ نفوذ بازی می‏ کنند و طرفداران، اعضا و مخاطبان آنها را به سوی اهداف و خط مشی‏ های از پیش تعیین ‏شده رهنمون می‏ سازند. با این حال می ‏توان ادعا کرد که مطبوعات با آنکه زبان ملّتند ولی نقش و اثر آنها بر افکار عمومی دارای پیچیدگی ها و نکات مثبت و منفی فراوان است. به‏ گونه‏ ای که در اکثر موارد به‏ عنوان یک عامل خیر و صلاح و تنویر افکار عمومی و در موارد نادر نیز به‏ عنوان عامل شر عمل می‏ کنند، در صورتی که مطبوعات باید به‏ طور کلی موجب بیداری ملّت ها و راهنمایی آنها به سوی سعادت و ترقی باشند و راهی را بپیمایند که موجب پسند و توجه جامعه باشد.

منبع: آفتاب

گردآوری‌شده توسط شبکه پذیرش آگهی

نقش مطبوعات در شکل گیری افکار عمومی (بخش اول)

در میان وسایل ارتباط جمعی, مطبوعات در صفِ اوّل عوامل شکل دهنده افکار عمومی قرار دارد زیرا که به دلایل گوناگون از جمله ماندگار بودن و در هر لحظه و برهه از زمان دستیاب بودن و همچنین قیمت ارزان و تنوع مطالب و محتوا, تمام گروه ها و طبقات مختلف مردم را مخاطب قرار می دهند.

 

در تبیین مفهوم و معنای افکار عمومی سخن بسیار است و صاحب نظران، دانشمندان، روان شناسان، جامعه‏شناسان اجتماعی و در نهایت تمام آنها که درباره مسائل جامعه و خصوصیات و ویژگی های آن به مطالعه، بررسی و تحقیق می‏پردازند و همچنان آن را مورد توجه قرار می‏دهند، پدیده افکار عمومی را نیز همراه با مطالعات و تحقیقات گوناگون خود به‏عنوان یک مقوله یا امر مهم و اثرگذار در تمام شؤون زندگی اجتماعی هر جامعه تلقی می‏کنند و نقش و اثر آن را مورد تأکید قرار می‏دهند.

 

از افکار عمومی تعاریف و برداشت های مختلف ارائه شده است، گروهی آن را حالت احساسی یا عاطفی بارز یک ملّت می‏شمارند، گروه دیگر آن را تجلّی گرایش های ذهنی مردم نسبت به یک امر مورد اختلاف خوانده‏اند، عده‏ای آن را مجموعه عقاید افرادی دانسته‏اند که میان آنها توافقی ایجاد شده باشد، بعضی نیز معتقدند که افکار عمومی مجموعه‏ای از مفاهیم، معتقدات، تصوّرات ذهنی، آمال و آرزوهای گوناگون و تعصّبات قومی است که در شرایط زیست گروهی مردم یک جامعه بروز می‏کند، عده‏ای نیز پا را فراتر گذاشته و در مفهوم وسیع آن، تمام طرز زندگی یک ملّت یعنی همان مقوله را که علمای علوم اجتماعی «فرهنگ» می‏نامند، مترادف با افکار عمومی دانسته‏اند.

 

تعاریف دیگری نیز از افکار عمومی ارائه شده است از جمله این که «افکار عمومی تجلّی عمیق‏ترین خواست ها و نیازهای یک ملّت است که ناشی از مجموعه تعبیرات و تفسیرات و ارزیابی و قضاوت مردم نسبت به حوادث و وقایع روز است»، و تعریف دیگر این که «افکار عمومی مجموعه‏ای از باورها و انگاشت های افراد پیرامون یک محدوده زندگی در زمینه مسائلی است که برای آن افراد حائز اهمیت همگانی است».

 

با توجه به مفاهیم و تعاریفی که به‏عنوان نمونه از افکار عمومی ارائه شد و دقت نظر در هریک از آنها، این نتیجه حاصل می‏گردد که افکار عمومی یک نیرو و برآیند اجتماعی است که دارای قدرت و حرکت است و به مثابه یک حکم قوی و تقریباً محکمه‏ای است هرچند که قدرت اجرایی ندارد امّا نمی‏توان به احکام صادرشده از این مرجع بی‏اعتنا بود و به همین دلیل نقش و اهمیت آن بیشتر جلوه می‏نماید و ضرورت دقت و بازنگری مجدد و مکرر و همیشگی نسبت به آن را بازمی‏نمایاند.

 

  • مطبوعات و افکار عمومی

 

به همان اندازه که شناخت مفهوم و اهمیت افکار عمومی باید مورد توجه و دقت نظر منطقی و اصولی و مستمر قرار گیرد، آشنایی با عوامل تشکیل‏دهنده یا به عبارت دیگر عوامل مؤثر در شکل‏گیری و تجلّی این پدیده نیز مهم، راهگشا و قابل توجه است.

 

وسایل ارتباط جمعی از جمله مهم ترین عوامل تشکیل‏دهنده افکار عمومی هستند و امروزه در کشورها و جوامعی که توسعه‏یافته نامیده می‏شوند و از نظر کمی و کیفی، وسایل ارتباط جمعی و تعداد افراد باسواد در آنها در سطح بالا و چشمگیر است، افکار عمومی پویا، بیدار و آگاه و اثرگذار نیز وجود دارد و در حقیقت می‏توان اذعان داشت که در دنیای امروز، افکار عمومی پیدایش، رشد و توسعه خود را مدیون وسایل ارتباط جمعی است.

 

در میان وسایل ارتباط جمعی، مطبوعات در صفِ اوّل عوامل شکل‏دهنده افکار عمومی قرار دارد زیرا که به دلایل گوناگون از جمله ماندگار بودن و در هر لحظه و برهه از زمان دستیاب بودن و همچنین قیمت ارزان و تنوع مطالب و محتوا، تمام گروهها و طبقات مختلف مردم را مخاطب قرار می‏دهند و در نتیجه در سطح وسیع و گسترده بر افکار عمومی اثر می‏گذارند. از سوی دیگر اعتماد و اطمینان مردم در اغلب موارد نسبت به مطبوعات بیشتر از سایر رسانه‏های جمعی است و حاصل این ارتباط دوسویه بین مردم و مطبوعات، تنویر و تشکیل افکار عمومی است.

 

افکار عمومی فقط جنبه ملّی و داخلی ندارد، بلکه امروزه به واسطه ارتباط کشورها با یکدیگر و در نتیجه ارتباط فرهنگها با هم و کوتاهی عرصه دنیا بر اثر سرعت شگرف ایجاد و پیشرفت وسایل ارتباط جمعی و راههای ارتباطی و وسایل نقلیه مدرن که بازار وسیعی برای مبادله افکار و عقاید و همچنین مبادله کالاها و خدمات به‏وجود آورده است و نیز گسترش نهادهای آموزشی و افزایش تعداد باسوادان، یک نوع افکار عمومی جهانی و بین‏المللی پدید آمده است که بر افکار عمومی ملّی هم تأثیر می‏گذارد. نشریه‏هایی که در سایر کشورها و جوامع بجز محل انتشار خود هم منتشر می‏شوند در شکل‏گیری افکار عمومی جهانی نقش و اهمیت بسزایی دارند. مطبوعات قادرند که به آسانی مطالب و محتویات خود را در افکار نشر دهند.

 

در دنیای امروز، مطبوعات علاوه‏بر وظیفه اصلیشان که همانا خبررسانی است، با مطالب و موضوعات مختلف در زمینه‏های گوناگون و حتی قصه و داستان و عکس و کاریکاتور و مطالب طنز و… می‏توانند به نحو بارز، تأثیراتی عمیق بر افکار مردم یعنی «خوانندگان» برجای بگذارند و در اکثر موارد صحنه‏ها، شخصیت ها، حوادث و عبارات و جملات درج و یا منعکس‏شده در مطبوعات به‏صورت زنده و روشن حتی پس از گذشت سال ها به‏عنوان جزئی از خاطره‏ها در یادها باقی می‏مانند.

 

مطبوعات در عین‏حال که عامل ایجاد و حرکت افکار عمومی هستند، در بعضی از موارد باعث رکود و سکون آن نیز می‏شوند و به این جهت هم در حکومت های مردمی و هم در حکومت های دیکتاتوری و تحمیلی، به مطبوعات و سایر وسایل ارتباط جمعی اهمیت فوق‏العاده داده می‏شود، و در هر دو نوع این حکومت‏ها، مطبوعات از ویژگی و جایگاهی خاص برخوردارند.

ادامه دارد …

منبع: آفتاب

http://www.aftabir.com

گردآوری‌شده توسط شبکه پذیرش آگهی

خلاصه کتاب تاریخ مطبوعات ایران

کتاب « تاریخ مطبوعات ایران » نوشته سیدفرید قاسمی با پیشینه تاریخ مطبوعات جهان به قلم دکتر یونس شکرخواه از سوی نشر ثانیه وارد بازار کتاب شده است.

« تاریخ مطبوعات ایران » اثر سیدفرید قاسمی پژوهشگر عرصه مطبوعات با موضوع  بررسی فراز و فرود‌های تاریخ مطبوعات ایران از آغاز پیدایش مطبوعات در کشورمان و روند آن تا پس از انقلاب اسلامی‌ ایران نوشته شده است.

قاسمی در این کتاب در ۱۰بخش جداگانه مطبوعات ایران را در عصر ناصرالدین شاه، مظفرالدین شاه، دوره پهلوی اول و انقلاب اسلامی مورد بررسی قرار داده است و رویدادهای مرتبط به آن را مورد بررسی قرار داده است.

این کتاب همچنین در فصل پایانی خود به بررسی پیشینه مطبوعات جهان به قلم یونس شکرخواه پرداخته است.

قاسمی همچنین در این کتاب فهرستی از ۶۷ منبع مورد استفاده برای تالیف این اثر را به منظور جستجوی بیشتر مخاطبان ارائه داده است.

برای دریافت فایلPDF خلاصه کتاب تاریخ مطبوعات ایران کلیک کنید: خلاصه-کتاب-تاریخ-مطبوعات-ایران.pdf

منبع: خبرگزاری مهر

گردآوری‌شده توسط شبکه پذیرش آگهی

رونمایی از کتاب « 230 سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی زبان »

در مراسمی که به مناسبت رونمایی از کتاب « ۲۳۰ سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی زبان » برگزارشد، مراسم با پخش کلیپی آغاز شد، تعدادی از دعوت شدگان به اظهارنظر در مورد محتوای این کتاب، روند طی شده برای تهیه آن، شرایط حال حاضر کشور از نظر حوزه تبلیغات و همچنین ضرورت های تالیف کتاب پرداختند.

کار انتشار کتاب ابتدا در دانشگاه قرار بود دنبال شود

دکتر علی اکبر فرهنگی با بیان اینکه حدود ۲۰ سال پیش وقتی که میرزایی از سفراروپا برگشته بودند و با همدیگر دیدارهایی را داشتیم براساس اطلاعاتی که از کارهای پیشین و علاقه ایشان به تاریخ داشتم از ایشان استدعا کردم که این کار بزرگ روی زمین هست و جز شما کسی نمی تواند کار را انجام دهد.

این استاد ارتباطات افزود: ابتدا قرار بود این کاردر دانشکده مدیریت دانشگاه تهران انجام شود. اما وقتی که حجم کار وهزینه کار مشخص شد دانشگاه جا زد و کار را نشر سیته به هر صورت انجام داد و واقعا اگر آقای میرزایی این پای مردی را نمی فرمودند شاید این کار در تاریخ ما انجام نمی گرفت.

دکتر فرهنگی اظهار کرد: به عنوان یک مدرس بازاریابی و فروش که از قدیم الایام جزو اساتید اولیه ای بودم که در این زمینه فعالیت داشت همیشه احساس می کردم بازار ما این طور که باید و شاید مورد توجه قرار نگرفته و این بحث شدنی نبود تا اینکه یک حرفه ای پا در رکاب بگذارد. اما واقعا باید شکر کنیم از همه عزیزانی که در این راه قدم گذاشته و همانطور که قبلا به آن اشاره کردم این کار ملی بود که بدون عشق شدنی نبود.

بخل تاریخ نگاران و گشاده دستی مولف کتاب

حسین انتظامی معاون مطبوعاتی وزیر ارشاد نیز با بیان اینکه نزدیک به ۲۰ سال است که با مؤلف کتاب از نزدیک آشنایی دارد، گفت: روحیه آقای میرزایی را که نگاه کامل و مثبت به کار است را می شناسم و می دانم که نوشته ها و علاقه ایشان معمولا در حوزه تاریخ است. بنابراین عرض می کنم که معمولا کسانیکه کار تاریخی می کنند متأسفانه دچار بخل درکارهایشان می شوند که آقای میرزایی از این جهت دور هستند و با گشاده دستی و سخاوت یافته های خودشان را عرضه می کنند.

روایت رییس دانشکده مدیریت دانشگاه تهران از قرار انتشار کتاب توسط دانشگاه

بعد از آن دکتر طهمورث حسنقلی پور رییس دانشکده مدیریت دانشگاه تهران در مورد روند انتشار کتاب «۲۳۰سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی زبان» گفت: دانشکده مدیریت دانشگاه تهران سال ها در حوزه مدیریت فعالیت کرده و فارغ التحصیلان زیادی را به جامعه ارایه داده است. وقتی با پیشنهاد تالیف این کتاب توسط آقای میرزایی مواجه شدیم به ایشان اعلام کردیم که با جان و دل حاضریم هرکاری که لازم است را انجام دهیم که خوشحالیم که این دانشکده توانست به سهم خود کمک جزیی را برای انجام تالیف این کتاب انجام دهد.

نبود آمارهای رسمی در حوزه تبلیغات

علاوه برآن مجید دوخته چی زاده عظیمی مدیر انتشارات مبلغان با بیان اینکه کتاب «۲۳۰سال تبلیغات در مطبوعات فارسی زبان» یک کتاب فاخر است که فضای خالی را پر کرده است، گفت: در حوزه تبلیغات مطبوعات چیزی در این موضوع وجود نداشت و اگر ریز می شدیم جز ۱۰ تا ۱۲ صفحه تحقیقات و پژوهش چیز دیگری نمی شد یافت کرد. بنابراین کتاب باید به عنوان یک مرجع پایه حرکت های بعدی قرار گیرد و اعتقاد دارم که این کتاب قدمگاه و یک نقطه شروع است برای کارهای تحقیقی بعدی.

وی افزود: ما در این کتاب برخی از آمارها را نداریم. مثل آمار رسانه ها که چقدر فروخته اند؟ چقدر آگهی گرفته اند؟ بودجه های آنها به چه طریقی خرج شده است؟ آمار مخاطبانشان چقدر است؟ من این را عرض می کنم که متاسفانه امروز هم که ما دارای سیستم های دقیقی هستیم نمی توانیم یک آمار درست در زمینه بودجه داشته باشیم. چراکه نمی توانیم بگوییم که مثلا امسال بودجه تبلیغات در کل کشور چقدر است؟ چون مرکز پژوهشی در این مورد نداریم. لذا اگر ما در این سالها مرکز پژوهشی را در این حوزه تاسیس نکنیم، بنابراین ۳۰ سال بعد هم که بخواهیم همچنین کتابهایی را تالیف کنیم این آمارها در آنها نیست.

دوخته چی صحبت هایش را اینطور تکمیل کرد: می دانیم که همین امروز که تبلیغات به عنوان پیش برنده تجارت ها، برنامه ها و پروژه هاست و بودجه بزرگی در این زمینه هزینه می شود، باز هم بودجه ای از طرف دولت برای کارهای پژوهشی و تحقیقاتی به این زمینه اختصاص پیدا نکرده است.

مدیر انتشارات مبلغ همچنین افزود: در شرایطی که صنعت نشر در بدترین شرایط روزگار خودش قرار دارد و قیمت کاغذ روز به روز بالا می رود، چاپخانه ها که به عنوان جزیی از خانواده نشر هستند آمار بدی از تعطیل شدن آنها وجود دارد و حوزه توزیع کتاب نیز وضع خوبی را ندارد و اکثر ناشران در شرایط بدی به سر می برند، بنابراین سرمایه گذاری بر روی یک اثر فاخر که جنبه تجاری ندارد و به عنوان یک امر تاریخی درنظرگرفته شده جای قدردانی از ناشر آن دارد.

رفع کمبود فونت های فارسی

در ادامه ابراهیم حقیقی یکی از اساتید طراحی گرافیک با اشاره به اینکه هم اکنون از نظر تنوع فونت و قلم فارسی در کشور با کمبودهایی مواجه هستیم، گفت: در این کتاب بسیاری از قلم هاو فونت هایی را گردآوری کرده و آمده است که می توان آنها را بازیابی و به آنها رجعت کرد. ضمن اینکه در صفحه آرایی، این کتاب چیزهای خوبی را به ما می آموزد.

وی افزود: در این کتاب شاهدیم که بسیاری از کسانیکه ارقامی را خرج کردند تا لقب هایشان را حذف کنند. هرچند در برهه ای عده ای حاضر بودند پول بدهند و لقب هایی را بگیرند.

کتابی که تالیف آن ۷ سال زمان برد

بعد از پایان سخنرانی مدعوان، محسن میرزایی مولف سه جلد کتاب با عنوان «۲۳۰سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی زبان» با تایید سخنان دکتر فرهنگی مبنی بر اینکه عشق بود که این کتاب را بوجود آورد، گفت: این کتاب ابتدا قرار بود در دانشگاه تهیه شود و برهمین اساس قراردادی هم ابتدا بسته شد. ولی بعد از بررسی ها اعلام شد که روند آن در دانشگاه طولانی خواهد بود و از آنجاکه قصد داشتم در زمان حیات آن را مشاهده کنم، انتشار آن را به نشر سیته سپردم.

مولف کتاب «۲۳۰سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی زبان» افزود: از صداوسیما و مطبوعات استدعا دارم که کتاب را در ردیف کالاهایی نظیر نخود و لوبیا نبینند و امکانی را برای ناشران فراهم کنند که به تبلیغ کتاب خود بپردازند.

میرزایی در شرح بخش هایی از کتاب خود گفت: مصاحبه هایی در این کتاب گردآوری شده است که مربوط می شود به ۴۰ تا ۵۰ سال قبل این مصاحبه ها با اساتید و دستندرکاران حوزه تبلیغات گرفته شده که در آنها هم مصاحبه کننده و هم مصاحبه شونده اکنون فوت کرده اند.

وی افزود: اسناد، مدارک و خوراک این کتاب از ۴۰ تا ۵۰ سال پیش جمع آوری شده اما نوشتن آن به طور جدی از ۷ سال پیش شروع شد که در این میان همچنین گردآوری بسیاری از اسناد زمان برده است.

میرزایی با تاکید براین که مهم ترین مشکل تالیف کتاب کمبود وقت بود، درباره محتویات این کتاب اظهار کرد: بیشتر کتاب روند تاریخی تبلیغات در مطبوعات است و در بخش هایی ازآن نیز به عنوان کسی که از آغاز تبلیغات نوین در ایران سهیم و شریک بوده و جزو افراد شاید موثری در این حوزه بودم، اظهارنظرهایی نیز کرده ام.

سه جلد دیگر سال آینده منتشر می شود

در ادامه شاهین ترکمن مدیر نشر سیته که کار انتشار کتاب «۲۳۰سال تبلیغات بازرگانی مطبوعات فارسی زبان» را برعهده داشت در مورد مشخصات کتاب رونمایی شده گفت: این کتاب در قالب ۳ جلد ۴۰۰، ۴۵۰ و ۴۳۰ صفحه ای در قطع رحلی است که هم اکنون با قیمت ۱۳۸هزار تومان منتشر شده است.

وی با اعلام این خبر که سه جلد دیگر این کتاب در سال آینده منتشر می شود، افزود: در سه جلدی که امروز رونمایی شد از نظر تاریخی به سیر تبلیغات مطبوعات فارسی زبان تا سال ۱۳۳۴ پرداخته شده است که پرداخت این موضوع در دهه ۴۰ و ۵۰ تا سال ۱۳۵۷ در سه جلد دیگر در سال آینده منتشر می شود.

ترکمن با تاکید بر جمع آوری همه اسناد و مدارک توسط مولف این کتاب گفت: کار تالیف کتاب توسط آقای میرزایی از ۸ یا ۹ سال پیش آغاز شد که فعالیت انتشارات سیته بر روی این کتاب از ۳ و نیم سال پیش شروع شد.

محسن میرزایی، شخصیت نام آشنای صنعت تبلیغات ایران، متولد ۱۳۱۱، مؤلف کتاب ۶ جلدی “۲۳۰ سال تبلیغات بازرگانی در مطبوعات فارسی زبان”، پنجاه سال پیش کار مطبوعاتی را در روزنامۀ اطلاعات آغاز کرد، اما بعدها به حرفۀ تبلیغات روی آورد؛ درست زمانی که تبلیغات ایران در حال شکل‌گیری بود و تعداد آژانسهای تبلیغاتی ایران کمتر از تعداد انگشتان یک دست بود. به لطف همین حضور در سالهای متمادی، میرزایی کوله‌باری از دانش و خاطرات گرانبهایی دارد که برای “صنعت تبلیغات ایران” مغتنم است.

منبع: خبرگزاری دانا

گردآوری‌شده توسط شبکه پذیرش آگهی

سرگذشت مطبوعات در ایران از زبان سیدفرید قاسمی

روزنامه‌ی اعتماد در مقدمه‌ی گفت‌وگویی با سیدفرید قاسمی نوشت: جامعه ایران با مطبوعات وارد دنیای جدیدی شد؛ دنیای جدیدی که باید با قلم و نگاهی ایران‌دوستانه به افشای چهره عقب‌مانده وطن می‌پرداخت، البته این کوشش مشفقانه در حالی آغاز شد که شاهان قاجار درک درستی از روزنامه نداشتند و در جامعه نیز درصد پایینی از افراد قادر به خواندن و نوشتن بودند. با این حال آنچه از تاریخ مطبوعات برمی‌آید حاکی از این است که بعضی افراد بی‌سواد روزنامه می‌خریدند و افراد باسواد برای آنها می‌خواندند. جامعه ایرانی، روزنامه را در حالی تجربه کرد که با جهان خارج از خودش از نظر توسعه فرسنگ‌ها فاصله داشت؛ توسعه‌ای که با مطبوعات حالت جدی‌تری به خود گرفت. مطبوعاتی که گام‌های آغازین را برمی‌داشت و تلاش بر آن بود که حساسیت دربار شاهان مستبد قاجار را برنینگیزد. در این میان قشر مطبوعاتی و افرادی که با دشواری بسیار به این راه قدم گذاشتند، با تحمل مشقات بسیار توانستند چرخه مطبوعات ایران را فعال نگه دارند. مطبوعاتی که در کشوری جهان سومی نفس می‌کشید و دست و پا می‌زد تا داد و درد مردم و پیشرفت جهان را به گوش شاهان قاجار برساند. شاهانی که تاب سخنان مشفقانه روزنامه‌نگاران را نداشتند و روزنامه را در خدمت خود می‌خواستند و مجالی برای قلم‌فرسایی و مدح سلطنت فارغ از درد و غم جامعه ایرانی.

یکی از پژوهشگرانی که دریایی از تاریخ مطبوعات را با خود یدک می‌کشد، سیدفرید قاسمی است که از وی به عنوان حافظه مطبوعات ایران یاد می‌کنند، به مناسبت سالروز تولد استاد قاسمی برآن شدیم تا با وی مروری بر سپیده‌دم مطبوعات در ایران داشته باشیم؛ از زبان وی که سال‌هاست با مطبوعات دیروز و امروز دمخور است، از دل گذشته با امروز پل می‌زند و از قصه‌های دیروز و غصه امروز روزنامه‌نگاران حکایت‌های ناگفته بسیار دارد.

در این نوشتار سرگذشت مطبوعات در ایران را از زبان سیدفرید قاسمی می خوانید.

مواجهه دربار قاجار با آغاز روزنامه‌نگاری در ایران چگونه بود؟

روزنامه با دشواری بسیار در ایران به وجود آمد. شاه و دربار تصوری از مطبوعات و روزنامه‌نگاری نداشتند. میرزا صالح ۱۸ سال در صف یک نفره صدور مجوز بود تا بالاخره در دوره محمدشاه و صدارت ملاعباس ماکویی، مشهور به حاجی میرزا آقاسی ایروانی در سال ۱۲۵۲ قمری-۱۲۱۵ خورشیدی موفق به انتشار نشریه شد. میرزا صالح اگرچه از اروپایی‌ها الگوبرداری می‌کرد، اما در همان گام اول پایه‌های ایرانیزه شدن مطبوعات را گذاشت. با متر و معیار امروز نباید دیروز را اندازه‌گیری کنیم. ظرف زمانی را باید در نظر بگیریم. باید متقاعد کردن شاه و صدر اعظم را از هنرهای میرزاصالح قلمداد کرد. محمد شاه از قلم می‌ترسید. هم‌روزگارهای او نوشته‌اند موقعی که ابوالقاسم قائم مقام را حبس کردند محمدشاه که از قدرت قلم بیم داشت گفته بود به او قلم و کاغذ ندهند و اگر مطلبی نوشت برای شاه نیاورند چون باور داشت قلم قائم‌مقام معجزه می‌کند و ممکن است تصمیم او را تغییر دهد.

برخورد ناصرالدین شاه با مطبوعات به چه شکل بود؟

قریب ۵۰ سال ناصرالدین شاه حکومت کرد و شش تن را به مقام صدراعظم رساند که فقط دو نفر به آگاهی عموم علاقه‌مند بودند. چهار نفر دیگر جهالت عامه را پایه بقای خود می‌دانستند. میرزاتقی‌خان امیرکبیر با آن چهار صدر اعظم خلف یا بهتر بگویم جانشینانش تفاوت داشت. میرزاتقی‌خان به روحیه شاه واقف بود. می‌دانست نباید شاه را به روزنامه و روزنامه‌نگاری حساس کرد. انتخاب نام روزنامچه اخبار دارالخلافه طهران در شماره اول و بعد تغییر نام به روزنامه وقایع اتفاقیه، تصمیم گسترده توزیع شهری در آغاز و بعد توسعه کشوری همه نشان از درایت امیرکبیر دارد.

مطبوعات در دوره ناصری چه وضعیتی داشت؟ به عبارتی آیا دولتی بودن مطبوعات در آن دوره باعث شده بود که کارکرد دولتی و محدود داشته باشند؟

به صرف دیدن یک شماره از روزنامه‌های دوره ناصری نمی‌توان حکم کلی صادر کرد و کارنامه یک روزنامه را به کل مطبوعات آن دوره تعمیم داد. به طور کلی روزنامه‌نگاران در بیشتر دوره‌ها محدود بوده‌اند، اما هنر روزنامه‌نگار این است که هدف خود را بین سطرها بزند و پیام خود را به مخاطب برساند.

روزنامه‌نگاران دوره ناصری نیز این گونه بودند. بسیاری از آنچه امروز مفاهیم جدید می‌نامند به وسیله روزنامه‌نگاران به اطلاع عموم رسید. یکی از روزنه‌هایی که در آن دوره می‌توانستند حرف دل‌شان را بزنند اخبار و گزارش‌های خارجی بود. مثلاً به بهانه معرفی بلژیک یا ذیل خبرهای آن کشور می‌نوشتند: در مملکت بلژیک مثل بعضی ممالک دیگر آزادی کامل وجود دارد. روزنامه‌نویس‌ها هر چه دل‌شان بخواهد می‌نویسند.

یا درباره حرفه‌ای‌گری روزنامه‌نگارانه در بسیاری از کشورها می‌نوشتند تا شاه و درباری‌ها از یک طرف و مردم در طرف دیگر در جریان باشند که تفاوت از کجا تا کجاست؟ با بررسی آن دوره متوجه می‌شوید که در همان روزگار هم توقیف، بازداشت و محاکمه‌های مطبوعاتی وجود داشته، حالا یک کسی فوق‌العاده یا ویژه نامه سفر ناصرالدین شاه مثلاً به فلان شهر را می‌بیند و برای کل مطبوعات آن دوره حکم صادر می‌کند. بله فرمان ممیزی شهامت نوآوری را از روزنامه‌نگاران ایرانی سلب کرد. اما همان روزنامه‌نگاران زمانی بین سطرها خواص را در جریان می‌گذاشتند تا به بدنه جامعه تفاوت‌های ایران و انیران را یادآور شوند. روزنامه‌نگاری دولتی در همه تاریخ ضربه جانکاهی بر پیکر مطبوعات است. معنایش دخالت یک قوه در قوه دیگر است. در این نوع روزنامه‌نگاری تأمین نیازهای شاه جای تأمین نیازهای مخاطب را گرفته و موجب گسست بیشتر مردم از روزنامه‌ها شد. در همه تاریخ اگر روزنامه نتواند نیازهای مخاطب را برآورده کند، مخاطب بی‌رحمانه روزنامه را رها می‌کند و به سراغ رسانه‌های جانشین می‌رود. با وجود همه مشکل‌ها روزنامه‌نگاران عهد ناصری مطالبی درباب آزادی افکار، آزادی مطبوعات، وظیفه روزنامه‌نگار و فایده روزنامه به چاپ رسانده‌اند. ما باید با اشراف و انصاف درباره روزنامه‌نگاران پیش از مشروطه اظهارنظر کنیم. شاید تنها فردی باشم که صفحه به صفحه همه روزنامه‌های هفتاد سال اول روزنامه‌نگاری را از آغاز تا مشروطیت به دقت دیده‌ام، این حرف‌هایی که می‌زنم حاصل جمع‌بندی شخصی و مبتنی بر پژوهش است.

مخاطبان این روزنامه‌ها چه کسانی بودند؟

ببینید شما باید میزان جمعیت ایران را در آن دوره بدانید. عدد باسوادها را در نظر بگیرید. بعد به این نکته توجه داشته باشید که در کانون‌های ارتباطی عصر قاجار مثل قهوه‌خانه، مسجد و رختکن حمام‌های عمومی با سوادها برای بی‌سوادها روزنامه می‌خواندند. در آن روزگار هم باسوادها روزنامه می‌خریدند و هم بی‌سوادها. بی‌سوادها روزنامه را می‌خریدند و با یک باسواد قرار می‌گذاشتند که در گذرگاه یا کانون‌های ارتباطی برای‌شان روزنامه بخواند. به هر صورت تیراژ روزنامه‌های آن دوره که جمعیت کشور حدود ۱۰ (ده) میلیون نفر بود از شمارگان بعضی از روزنامه‌های امروز با جمعیت بیش از ۸۰ میلیون نفر بیشتر بود.

از نظر محتوا مطالب فقط به اخبار، اوضاع دربار، روابط ایران با دولت‌های خارجی اختصاص داشت یا جایی برای پرداختن به زندگی روزمره مردم هم در نظر گرفته شده بود؟

روزنامه‌های آن دوره در مجموع به همه زمینه‌ها و موضوع‌ها می‌پرداختند، البته با زبان آن روزگار. در کتاب سرگذشت مطبوعات ایران، رده‌بندی قالب و مضمون روزنامه‌ها را نوشته‌ام. در کنار اخبار و گزارش‌های سیاسی، اجتماعی، اقتصادی، فرهنگی و هنری، شما می‌توانید خبر ورزشی هم بخوانید مثلاً سر خوردن روی یخ که منظورشان اسکی است، یا اخبار حوادث، معرفی کتاب، شعر، داستان، طنز و فکاهه، رویدادها و دستاوردهای علمی. سرآغاز گزارش‌نویسی، مصاحبه، مقاله، نقد و تفسیر و تحلیل، پاورقی، نامه‌نویسی هم به همان روزگار برمی‌گردد.

افرادی که در مطبوعات دوره قاجار قلم می‌زدند، از چه طبقه یا طبقاتی بودند، چه تحصیلاتی داشتند؟ از نظر تحلیل گفتمانی از چه ایده‌ای متأثر بودند؟ از چه دیدگاهی دفاع می‌کردند؟ چه متن‌هایی را در مطبوعات ترجمه می‌کردند؟

پژوهش چاپ نشده‌ای دارم با عنوان فرهنگ ناموران مطبوعات ایران. در این اثر زندگینامه روزنامه‌نگاران و به طور کلی مطبوعاتی‌ها را نوشته‌ام. اگر روزی این کتاب منتشر شود شما خواهید دید که بیشتر مشاهیر و مفاخر تاریخ معاصر ایران یک دوره از زندگی خود را با فعالیت‌های مطبوعاتی و به خصوص روزنامه‌نگارانه گذرانده‌اند. درباره رده‌بندی روزنامه‌نگاران هر دوره کارهایی به انجام رسانده‌ام. مثلاً در کتاب «مطبوعات ایران در قرن بیستم» نوشته‌ام به طور کلی نخبگان جامعه ایرانی را می‌توان با یک تقسیم‌بندی سر دستی به خودمحور، دین‌محور، میهن‌محور، نفی‌محور یا به سخن دیگر به خوددوست، دین دوست، میهن‌دوست و نفی‌دوست از یکدیگر تفکیک کرد. خودمحورها بر اساس منافع شخصی تصمیم می‌گیرند. دین محورها به دو گروه سنت‌گرا و تجددطلب قابل تقسیم‌اند. میهن‌محورها را می‌توان به دو گروه باستان‌گرا و دین باور تفکیک کرد که دین‌باورهای میهن‌محور در بعضی زمینه‌ها با دین‌محوران تجددطلب اشتراک نظر داشته‌اند، تا جایی که گاهی مرزبندی‌شان مخدوش می‌شود. نفی‌محورها نیز درصدد نفی همه‌چیز بودند و تلقی و تصورشان این بود که نفی نشانگر پیشگامی و برتری آنهاست. علاوه بر اینها ایران در قرن بیستم نخبگان فن‌محور یا فن‌دوست نیز داشت که سرشان به کار خودشان بود و به کار و فن‌شناسی اهمیت می‌دادند. در هر رده‌ای هم افراطی و معتدل می‌توان دید. در همان کتاب و سایر آثارم درباره روزنامه‌نگاری حرفه‌ای و روزنامه‌نگاری حزبی هم مطالبی نوشته‌ام و خلاصه اینکه روزنامه‌نگاران تاریخ مطبوعات ایران هر دوره هم رده‌بندی شده‌اند. اگر تاریخ مطبوعات آن دوره را به درستی ورق بزنید افراد گوناگون با سطح تحصیل متفاوت، گفتمان‌های متضاد و دیدگاه‌های موافق و مخالف یکدیگر با نگارش‌ها و برگردان‌هایی در همه زمینه‌های موضوعی می‌بینید. زندگی هر یک را باید جداگانه رده‌بندی کرد. مثلاً زندگی علی‌اکبر دهخدا ۴ مرحله دارد: روزنامه‌نگاری، سیاست‌ورزی، خارج‌نشینی، انزوا و کتاب‌نویسی و فرهنگ‌نگاری.

ساختار تحریریه در مطبوعات در عهد قاجار به چه شکل بود؟ آیا از این راه درآمدی کسب می‌کردند؟

بیشتر روزنامه‌نگاران روزگار قاجار تنها منبع معیشت‌شان روزنامه بود. البته در دوره محمدشاه از وزارت امور خارجه حقوق می‌گرفتند. در دوره ناصرالدین شاه به ترتیب از وزارت علوم و معارف، اداره روزنامه‌جات و بعدها از وزارت انطباعات حقوق می‌گرفتند. در دوره مظفرالدین‌شاه، چون نشریه خصوصی پدید آمد اداره نشریه‌های خصوصی و پرداخت حقوق روزنامه‌نگاران بر عهده ناشران نشریه‌های خصوصی بود که البته و متاسفانه یارانه هم در همان ایام باب شد. یعنی یارانه مطبوعاتی همزاد انتشار روزنامه‌های خصوصی در ایران است. البته رانت مطبوعاتی پیشینه دیرینه‌تری از یارانه مطبوعاتی دارد. در مطبوعات دولتی هم در عهد مظفری کماکان حقوق روزنامه‌نگاران را وزارت انطباعات می‌پرداخت. پس از مشروطه حال و هوای دستمزد روزنامه‌نگاران به طور کلی تغییر کرد. هر کس هفت تومان پول داشت، چهار تومان کاغذ روسی می‌خرید و سه تومان هزینه چاپ می‌داد و می‌شد مدیر و سردبیر!

تبلیغات و آگهی‌ها تا چه اندازه مطرح بود؟

مدخل آگهی را برای بسیاری از دایره‌المعارف‌ها و دانشنامه‌ها نوشته‌ام. در جلد اول کتاب سرگذشت مطبوعات ایران فصلی را به آگهی اختصاص داده‌ام. مدیر نخستین نشریه ایران در سفرنامه‌اش درباره اهمیت آگهی در مطبوعات انگلیس مطالبی نوشته است. اعلام مطبوعاتی در ایران عمری به بلندی تاریخ روزنامه‌نگاری دارد. آگهی با قیمت‌های سه‌شاهی، پنج‌شاهی، پانصد دینار و قیمت‌های گوناگون دیگر در روزنامه‌های ایران باب شد. انواع آگهی را هم در روزنامه‌های پیش و پس از مشروطه می‌توان خواند. از آگهی اجاره و فروش خانه تا زنجیر و دستبند و چتر و شمع، ساز و پیراهن، از آگهی‌هایی که بعدها به غلط نام‌های مناقصه و مزایده به خود گرفت تا آگهی‌هایی که امروز اسناد تاریخی‌اند. بعضی از آگهی‌ها امروز مرجع محققان است. مثلاً چون فهرست درستی از کتاب‌های عصر قاجار منتشر نشده اعلان‌های فروش کتاب یکی از راه‌های آگاهی از نشر کتاب‌های آن دوره به حساب می‌آید و کتاب‌شناسان و کتاب‌پژوهان باید از این منبع بی‌نظیر بهره بگیرند.

نقد یا مخالفت با برخی مطالب روزنامه‌ها چگونه بازتاب پیدا می‌کرد؟

به شیوه‌های گوناگون نقد و نظرها بازتاب داشت. مقاله‌ای درباره سرآغاز جنگ‌های قلمی مطبوعاتی و مقاله‌های دیگری درباره سیر نقد نوشته‌ام. گاهی روال شبیه امروز بود و زمانی هم که روزنامه از چاپ نقد سرباز می‌زد، به وسیله رسانه‌های جانشین نقدها و انتقادها و ردیه‌ها را به اطلاع عموم می‌رساندند. گاهی پاسخ بعضی روزنامه‌ها در رساله‌ها چاپ شده، زمانی در جزوه، اوقاتی به صورت اعلان دیوارکوب، نمونه‌هایی هم موجود است که هنوز نسخه خطی باقی مانده‌اند و تا امروز چاپ نشده‌اند.

علما در رابطه با مطبوعات چه واکنشی نشان می‌دادند؟

موضع عالمان دینی در ارتباط با مطبوعات متفاوت بود. مثلاً آخوند خراسانی یک نظر داشت و شیخ فضل‌الله نوری نظری دیگر. نظر بسیاری از عالمان دینی با یکدیگر تفاوت داشت. در مقدمه کتاب اسناد روزنامه‌نگاران و مطبوعات به انضمام اسناد چاپ درباره نظر عالمان دینی در دوره اول مجلس شورای ملی بر اساس اسناد، مشروح گفت‌وگوهای مجلس و دیگر برجای مانده مطالبی نوشته‌ام. مثلاً سید عبدالحسین شهشهانی در مجلس اول می‌گوید: روزنامه به منزله حس مشترک است نسبت به سایر حواس در وجود مملکت. اگر بنا شد روزنامه توقیف شود سایر حواس مختل و بی‌نتیجه می‌ماند. یا فردی به نام شیخ ابراهیم در مخالفت با توقیف روزنامه‌ها گفته است: حکم شرعی و مجازات شرعی بر آلات نیست بر صاحب آلات است. آلات معصیت را شرع نفرموده توقیف کنند. مجازات بر آن مقرر فرموده، باید مجازات داد توقیف معنی ندارد. میرزا محمود کتابفروش خوانساری در تأیید شیخ ابراهیم می‌گوید که در مغازه پارچه‌فروشی که ۳۰ نفر مشغولند اگر یک نفر خلافی کرد، نباید مغازه پارچه‌فروشی را بست. آن دسته از عالمان دینی که در دوره اول مجلس شورای ملی نماینده شدند همه مجتهد مسلم بودند و بیشترشان توقیف را قتل می‌دانستند و می‌گفتند توقیف روزنامه یعنی قتل! اگر نظرهای عالمان دینی روزگار قاجار وارد یک بانک اطلاعات می‌شد شاید نگاه مهربان‌تری به مطبوعات و روزنامه‌نگاران صورت می‌گرفت.

منبع: انصاف نیوز

گردآوری‌شده توسط شبکه پذیرش آگهی

چگونه امنیت وردپرس را ارتقاء ببخشیم ؟+ اینفوگرافیک

وردپرس ( WordPress ) یک سیستم مدیریت محتوا برای سایت‌ها و وبلاگ‌ها می‌باشد. وردپرس در ابتدا تنها یک سیستم رایگان وبلاگ نویسی بود که امکانات خوبی را در اختیار وبلاگ نویسان قرار می‌داد سپس به صورت یک CMS یا نرم‌افزار کدباز برای مدیریت محتوای سایت‌ها معرفی شد.

سایت‌های وردپرسی با استفاده از افزونه‌های نوشته شده برای وردپرس می‌توانند انواع امکانات را دربرگیرند.

وردپرس (WordPress) یکی از محبوب‌ترین CMS های دنیاست که به دلیل سبکی و سادگی، گوی سبقت را از رقبای قدر خود (همچون جوملا و دروپل) ربوده است.

در دنیای اینترنت امنیت از اهمیت بسیار زیادی برخوردار است. گرچه متأسفانه این طور به نظر می رسد که این روزها ما به “امنیت” فقط و فقط به طور شفاهی اهمیت می دهیم و پای عمل که می رسد از کنار خیلی مسائل به سادگی می گذریم. افراد زیادی را می بینم که از پایین بودن امنیت وردپرس حرف می زنند و چون این وسط سایت هایشان یکی دو باری هم هک شده است از این شکایت می کنند که وردپرس ضعف های امنیتی زیادی دارد و برای همین آن را سیستم مدیریت محتوای مناسبی نمی دانند.

در این نوشتار می خواهیم با استفاده از یک اینفوگرافیک یاد بگیریم که چگونه امنیت وردپرس را ارتقاء ببخشیم ؟ با ما همراه باشید.

چگونه امنیت وردپرس را ارتقاء ببخشیم ؟

 

چگونه امنیت وردپرس را ارتقاء ببخشیم ؟+ اینفوگرافیک

منبع اینفوگرافیک: پلیس فتا

گردآوری‌شده توسط شبکه پذیرش آگهی